Το παρόν άρθρο ως σκοπό έχει να αναδείξει, με χρήση στατιστικών ευρημάτων, την ασυμμετρία και την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζει διαχρονικά το επίσημο κράτος τον θεσμό των εισαγωγικών εξετάσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Κατά την προσωπική μου άποψη, ο τρόπος με τον οποίο καταρτίζονται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση τα προγράμματα σπουδών, καθώς και τα ωρολόγια προγράμματα, ως σκοπό δεν έχουν να βοηθήσουν τους μαθητές να αποκτήσουν επίκαιρες και χρήσιμες γνώσεις για την μετέπειτα κοινωνική και επαγγελματική ζωή τους αλλά ως σκοπό έχουν να βοηθήσουν τους κατεστημένους καθηγητικούς κλάδους να μην χάσουν ώρες διδασκαλίας.

Του Παντελή Τέντε, Οικονομολόγου, Σχολικού Συμβούλου

Η εισηγητική έκθεση του νόμου 4186 «Για την Αναμόρφωση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες Διατάξεις», που πρόσφατα ψηφίστηκε από τη Βουλή, εισάγει το μαθήματος της Πολιτικής Παιδείας στην Α και Β τάξη του Λυκείου, αναφέροντας τα εξής: «ο στόχος θα είναι η διαμόρφωση υγιούς πολιτικής και κοινωνικής αντίληψης καθώς και η πολύπλευρη και επισταμένη ενημέρωση επί πολιτικών, κοινωνικών και συναφών οικονομικών θεμάτων. Θεωρούμε πως η σωστή πολιτική καλλιέργεια θα προφυλάξει τους νέους από φανατισμούς, πολιτικά πάθη, ακρότητες και θα προβάλλει υψηλές πανανθρώπινες αξίες που για ποικίλους λόγους σήμερα διέρχονται κρίση».

«Γιατί να σπουδάσω Οικονομία & Διοίκηση, όταν υπάρχει ήδη ένας πολύ μεγάλος αριθμός ατόμων που κατέχουν παρόμοια πτυχία»; Αυτό το  εύλογο και λογικό ερώτημα θέτει κάθε υποψήφιος στον εαυτό του ή στους συμβούλους επαγγελματικού προσανατολισμού πριν αποφανθεί σε ποια κατεύθυνση θα στραφεί. Σε αυτό το συγκεκριμένο κρίσιμο ερώτημα θα προσπαθήσουμε, μέσα από την ανάλυση που ακολουθεί, να δώσουμε μία πειστική απάντηση.

 

Είναι αληθές ότι όλα αυτά τα χρόνια, σε κάθε αλλαγή στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επικρατούσε και μία αναστάτωση, τόσο στους μαθητές όσο και στους εκπαιδευτικούς, για τις ενδεχόμενες αλλαγές στον τρόπο εξέτασης και εισαγωγής των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δυστυχώς οι αλλαγές αυτές που κατά καιρούς είχαν προταθεί, δεν στηρίζονταν πάντα σε επιστημονικά μεθοδολογικά κριτήρια, ούτε σε ενδελεχή διάλογο, ούτε κάλυπταν ανάγκες της αγοράς, απλά κάλυπταν τις ανάγκες των κλάδων εκείνων που ασκούσαν την μεγαλύτερη επιρροή στην ηγεσία του Υπουργείου.

Κατά την άποψή μου, αυτό που έχω διαπιστώσει από την ενασχόλησή μου με την εκπαίδευση και από τον θεσμικό μου ρόλο στην Ένωση Οικονομολόγων Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, είναι ότι κανένας επιστημονικός κλάδος δεν κόπτεται πραγματικά για την ποιοτική αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στους μαθητές, αλλά ενδιαφέρεται κυρίως για την εξυπηρέτηση των δικών του κλαδικών συμφερόντων. Έτσι, έχουμε φθάσει σε μία αδιέξοδη κατάσταση, όπου τα «εκπαιδευτικά καρτέλ» δίνουν λυσσαλέες μάχες προκειμένου να επικρατήσουν στην εκπαιδευτική αγορά, αδιαφορώντας επί της ουσίας για τις πραγματικές επιπτώσεις όσων προτείνουν (με επιστημονικοφανή επιχειρήματα) πάνω στους υποψηφίους και τις οικογένειές τους.

 

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (Σ.Ο.Ε.Ι.Δ.Ε.) – «Ο Ξενοφών»

“Η αναγκαιότητα της ενίσχυσης του οικονομικού εγγραμματισμού στην Ελλάδα”

Σκοπό του Συλλόγου Οικονομολόγων Εκπαιδευτικών Ιδιωτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης «ο Ξενοφών», αποτελεί η ποιοτική αναβάθμιση της διδασκαλίας των οικονομικών μαθημάτων στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και η εν συνεπεία βελτίωση του γνωστικού επιπέδου των φοιτητών που θα εισέλθουν στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση, του μελλοντικού εργατικού δυναμικού της χώρας μας, των νέων επιχειρηματιών που θα αναλάβουν πρωτοβουλίες, των νέων στελεχών που θα ασκήσουν Διοίκηση στους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις.

 

Η οικονομική μεγέθυνση οδηγεί, ή αλλιώς ειπωμένο μπορεί να οδηγήσει, στην οικονομική ανάπτυξη; Ως γνωστό η έννοια οικονομική μεγέθυνση (economics growth) διαφέρει εννοιολογικά αλλά και ουσιαστικά από την έννοια της οικονομικής ανάπτυξης (economic development) αφού η πρώτη αναφέρεται απλά στην βελτίωση ανακριβών δεικτών όπως είναι το ΑΕΠ και τα παράγωγα μεγέθη του, ήτοι Κατά Κεφαλήν ΑΕΠ, Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, κτλ., ενώ η δεύτερη έννοια αναφέρεται σε βελτίωση του βιοτικού επιπέδου (standards living) των ατόμων και μετράται με πιο σύνθετους δείκτες όπως ενδεικτικά είναι ο HDI (Human Development Index), HPI (Human Poverty Index) και άλλους.

Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να επιδιώξει να αναλύσει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των δύο πιο δημοφιλών στην χώρα μας συστημάτων εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ήτοι των Πανελλαδικών εξετάσεων και του International & Baccalaureate, σε ότι αφορά την διδασκαλία και την εξέταση των οικονομικών μαθημάτων (economics). Το πρώτο συμπέρασμα που εύκολα προκύπτει, είναι ότι ένας υποψήφιος φοιτητής που επιθυμεί να σπουδάσει οικονομία και διοίκηση, λαμβάνει πολύ καλύτερα εφόδια από το πρόγραμμα IB, γιατί διδάσκεται σε βάθος την οικονομική επιστήμη στην Β και την Γ λυκείου.